Światło zza krat

Najważniejsze wydarzenia:

• W nocy z 2 na 3 Asvarba 2 roku EO po suto zakrapianej zabawie przy ognisku na plaży jeziora Altea Olena Petrova i Angoulême Gilkes trafiły do aresztu w Illtrium. Odzyskały przytomność dopiero o świcie i zorientowały się, że towarzyszą im w celi dwie inne więźniarki: Ursula zwana Królową Portu^, stręczycielka i git człowiek o sile i aparycji samobieżnego wozu bojowego, oraz Minka^ — zabiedzone rude nieszczęście słynące z absurdalnej zdolności do przemocy.
• W sąsiedniej celi spędził noc znajomy Angoulême, Witia Govorov. Rozpoznawszy koleżankę, postanowil pomóc parze bohaterek zrozumieć grypserę i więzienne zwyczaje. Uratował je też przed eskalacją konfliktu przekonując Ursulę, że ma ona do czynienia z parą niebezpiecznych kryminalistek, którym należy się szacunek.
•  Tego samego dnia areszt w Illtrium odwiedziła także Valharrhaga, aby zebrać listy gończe i dostarczyć prowiant Mince. Jak okazuje się zna ona to stworzenie, a Minka ufa jej i lgnie do niej jak pies.
• Pomiędzy lokatorami obu cel oraz odwiedzającą wywiązała się rozmowa, w trakcie której Witia zdołał wyłudzić dla siebie tytoń, ale nie otrzymał doń ognia. Dostał za to misję od Ursuli. Olena dzielnie broniła siebie i półprzytomnej z powodu kaca Angoulême, prosząc o wodę i sprawiedliwość, oraz potwierdzając bajeczkę Witii, jakoby była niebezpieczną kryminalistką. Gdy nieco oprzytomniała, Angoulême udało się nakłonić strażnika^, by przekazał list z prośbą o pomoc Francesce Delacroix.
• Wkrótce potem straż aresztu wyprowadziła Olenę i Angoulême z celi na przesłuchanie prowadzone przez Erystesa Holta^, który ostatecznie postawił im obu zarzuty o: włóczęgostwo, podżeganie do buntu, wandalizm, nieobyczajne prowadzenie się. Obie zostały zatrzymane w areszcie do czasu wyjaśnienia sprawy.
• Trzy dni później w illtriumskim areszcie straży miejskiej zjawiła się Francesca Delacroix, która swym zwyczajem najpierw zrobiła awanturę, ale też wpłaciła kaucje i wyciągnęła bohaterki z celi.

Następstwa:

• Olena i Angoulême poznają świat skazanych i osadzonych, mają okazję przekonać się na własnej skórze jakie zasady nim rządzą. 
•  Witia zyskuje kilka nowych znajomości w półświatku Illtrium, powierzony gryps może otworzyć mu drogę do nowych możliwości.
•  Olena i Angoulême zaczynają podejrzewać, że najwyraźniej ktoś je wykorzystał jako kozły ofiarne, bądź alkohol im bardzo nie służy.
•  Valharrhaga daje się poznać jako łowca nagród, rytunowo zbierająca listy gończe i wieści z aresztów.
•  Francesca udowadnia, że choć w obyciu przypomina obcowanie z wichurą, to w obronie przyjaciół gotowa jest zagryźć psa bojowego.
• Większość zarzutów pozostaje oddalona, pozostałe jednak czekają na wyjaśnienie. Ich waga nie jest jednak na tyle poważna, by należało przetrzymywać podejrzane, a kaucja pokryje straty w wypadku unikania przez nie odpowiedzialności.