Krzyk o północy

Najważniejsze wydarzenia:

• 15 Festyara 2 r.EO w godzinach późnonocnych w jednym z zaułków Dolnego Miasta w Azeloth, dochodzi do kolejnej tragedii. 
• Po północy w zaułku daje się słyszeć monotonne wołanie o pomoc. Okoliczni mieszkańcy pozostają głusi na krzyki, ale na miejscu pojawia się grupa „bohaterów”: Chevro Egidiusz Larsen — sędzia inkwizytor, wracający właśnie ze „Złotego Tura”, Abiksen Lennox — szermierz urządzający sobie nocne zwiedzanie miasta, Etienne d’Érrison — rycerz vanthijski, a także Angoulême Hraveir, Morrigan Valente i Iria Delacroix, które tej nocy świętowały zaręczyny młodej Delacroix w „Trzynastu Makach” (palarni opium).  
• Cała szóstka przybywa na miejsce zdarzenia w podobnym czasie, by zostać świadkami brutalnej napaści, gdzie czwórka rozwścieczonych zbirów^ rzuca bezwładnym ciałem pobitej kurtyzany^ i szarpie się z jej klientem^. 
• W tym chaosie nie każdy zwraca uwagę na kruka amarthyjskiego, który odlatuje z miejsca ataku, a który był owym krzykaczem, wabiącym bohaterów do zaułka.
• Czwórka zbirów rozdziela się, jeden  z nich obiera sobie za cel Chevro i Etienna, którzy przybyli z jednej strony zaułka, kolejna dwójka naciera zaś na Abiksena, który wraz z trójką kobiet nadciągnął z przeciwnej strony. Ostatni zbir skupiony był w dalszym ciągu na kliencie kurtyzany.
• Angoulême jako pierwsza wpada na pomysł, aby zwołać okolicznych mieszkańców na pomoc, w tym celu zaczyna wykrzykiwać, że wybuchł pożar, Morrigan i Iria szybko do niej dołączają, choć Delacroix, będąc pod wpływem środków odurzających, bierze wieści o porzaże za całkiem prawdziwe. 
• Skoro nikt z tamtejszych mieszkańców nie reaguje na wołanie kobiet, Morrigan rzuca zaklęcie oślepienia, które ma przyciągnąć uwagę tubylców, ale i oślepić rozwścieczonych przeciwników, udaje jej się tym samym nawet skutecznie utrudnić obronę Chevro i Etiennowi, którzy stoją naprzeciwko kuli światła. Swoim czarem oślepia samą Irię. 
• Dochodzi do walki; Chevro udowadnia, że jest wprawnym strzelcem; Abiksen okazuje się niezłomnym szermierzem, tnąc przeciwników dwoma ostrzami, mimo przyjęcia dwóch mocnych ciosów; Etiennowi atak skutecznie utrudnia zaś wisząca dalej kula światła, przez co nie jest w stanie trafić przeciwnika. Magia Morrigan okazuje się krnąbrna niczym nastolatka, raz odciskając na kapłance piętno, raz powalając wrogów magicznym pociskiem. Angoulême uzbrojona jedynie w sztylet udowadnia, że potrafi walczyć nie tylko piórem, skutecznie tnie jednego ze zbirów, który chciał napaść na nią i Irię. Iria zaś coraz bardziej pogrążona w opioidowych halucynacjach przeżywała walkę dobra ze złem; w atakujących ich zbirach widząc prawdziwe demony, rzuca się na nie z gołymi rękami. 
• W trakcie potyczki wilkołacze zmysły Abiksena wyczuwają, prócz standardowego smrodu z gęby napastnika, dodatek mocnych ziół, podobne spostrzeżenia odnotowuje również Chevro, co w połączeniu z faktem, że przeciwnicy mimo odnoszonych ran nie zatrzymują się i są coraz bardziej rozwścieczeni oraz pogrążeni w amoku, prowadzi bohaterów do wniosków, że mają do czynienia z jakimś rodzajem narkotyku.
• Po tym, jak Chevro udaje się częściowo wykrwawić przeciwnika, inkwizytor staje się świadkiem, jak ten traci całkiem rozum i z wrzaskiem wbiega w mur najbliższej kamienicy, uderzając głową w ścianę, aż pada martwy na bruk.
• Pozbywając się jednego napastnika, Chevro przemienia się w blutsaugera i teleportuje się, by pomóc kobitom w walce z ich przeciwnikiem; szybko okazuje się, że zupełnie niepotrzebnie, gdy pocisk magiczny Morrigan zmiata z planszy kolejnego zbira.
• Podobnie jak wcześniej, pozostała trójka, gdy zostaje równie poważnie obita i wykrwawiona, gwałtownie zmienia swoje zachowanie, odczuwając już skutki uboczne przyjętego wcześniej narkotyku. Zamiast kierować agresję w bohaterów, kieruje ją bardziej w siebie, jeden błaga nawet Abiksena, aby ten go zabił, co szermierz czyni w akcie łaski.
• Chevro i Angoulême jako jedyni wyczuwają, że ich grupa jest obserwowana, ale przeczucie to szybko mija.
• Morrigan udaje się z pomocą kapłańskiej magii opatrzyć rannego mężczyznę, który wydaje się już być jedną nogą po drugiej stronie, niestety kurtyzany nie udaje się uratować na czas.
• Chevro jako sędzia inkwizytor legitymuje wszystkich zebranych, poleca również stawić się rankiem na najbliższym posterunku Straży Miejskiej w celu złożenia zeznań. Sam zaś  udaje się na posterunek, by zdać straży raport i przekonać ją do wszczęcia śledztwa.
• Na koniec wszyscy z wyjątkiem Chevro udają się do „Złotego Tura” by zapić rany i odpocząć przed następnym dniem.

Następstwa:

•  Angoulême Hraveir, Morrigan Valente, Abiksen Lennox, Etienne d’Érrison i Iria Delacroix — składają zeznania na posterunku Straży Miejskiej w związku z nocnym zajściem w zaułku.
• Gang „Menażeria”, który działa w Dolnym Mieście, w Azeloth zaczyna testować nowy narkotyk na rynku, biorąc za wzór Krakacza, który zyskał popularność w Natei. Zajście w zaułku było obserwowane przez członka „Menażerii” — Kruka^, który wyciągnął z doświadczenia odpowiednie wnioski.
• Prowadzone przez Straż Miejską śledztwo kończy się pożarem w jednej z kamienic w zaułku, wywołane rzekomym zaprószeniem ognia, a cała napaść wyjaśniona zostaje zażyciem środków odurzających niewiadomego pochodzenia.