Ruiny za pół ceny, relikty za grosze

Najważniejsze wydarzenia:

Wyprawa zaczęła się od przygotowań w Juarez, gdzie grupa zebrała się wokół zlecenia eksploracji ruin i potencjalnego odnalezienia śladów dawnej cywilizacji, dzieł sztuki antycznej oraz obiecywanych kosztowności. Wiadomo też, że w podobnym momencie w tym samym kierunku wyrusza konkurencyjna, lepiej wyposażona ekspedycja^.
W ramach przygotowań drużyna spotyka się, aby zakupić chajaty w charakterze wierzchowców i zwierząt jucznych, z których jeden szybko stał się ważnym członkiem drużyny.
Jeszcze w samym Juarez, przed wyruszeniem w podróż, Iena oraz Mooreas byli ścigani przez ludzi Batistów, a Uzur, chroniący ekspedycję, skrócił jednego z nich o głowę — co doprowadziło do ucieczki grupy i dziwnej nadmiernie emocjonalnej reakcji Isadory.
Grupa prowadzona przez Trasska — samozwańczego organizatora i „sponsora” — na podstawie pośpiesznie i odręcznie narysowanej mapy, dociera do jaskiniowego systemu prowadzącego ku ruinom, gdzie musiała zmierzyć się z ciemnością, szczelinami i niejasnym układem korytarzy.
W jednej z komór doszło do ataku roju skarabeuszy oraz wielkiej królowej roju, co zmusiło drużynę do chaotycznej walki. Uzur zadał królowej roju najpoważniejsze obrażenia, rozcinając pancerz i pozbawiając ją części odnóży oraz szczęk swoim zweihanderem. Ostatecznie królowa roju została zabita po wspólnych działaniach grupy, w tym po strzale z samopału prosto w łeb stworzenia.
Trassk i Varuni ruszyli za chajatem, który oddalił się w dół korytarza, co doprowadziło do kolejnego rozdzielenia grupy. Iena pobiegła w ciemność, doświadczając wizji pustyni, trzygłowej antylopy, krwi, ziemi, kamienia i powietrza, co pogłębiło jej stan psychicznego rozbicia. Grupa później odnalazła Ienę skuloną w jednej z odnóg tuneli, krwawiącą i półprzytomną. Zimrrra tropiła ślady Ieny, odczytując z krwi, kolan i rytmu upadków, że dziewczyna nie uciekała całkiem na ślepo, lecz była czymś prowadzona.
Drużyna dotarła do kolejnej, otwartej jaskini, gdzie zatrzymała się na odpoczynek i nocleg. Podczas noclegu i poranka Iena zachowywała się tak, jakby utraciła pamięć części wydarzeń, wracając chwilowo do słonecznej, niemal beztroskiej wersji siebie.
Grupa ruszyła pieszo przez pustynię, bez chajatów, które zostały wcześniej przy wejściu lub w obozie. W trakcie marszu pojawiła się fatamorgana czarnej wody i czarnego słońca odbitego w mirażowej tafli, którą zobaczyło więcej osób. Drużyna dotarła do wzgórza szybciej, niż zakładano, nadrabiając część straconego czasu, a u stóp wzgórza znaleziono obóz konkurencyjnej ekspedycji, częściowo zwinięty, z pozostawionymi zwierzętami, wodą, drobnym wyposażeniem.
Podejście do świątyni prowadziło najpierw naturalnymi półkami skalnymi, a potem zniszczonymi, wykutymi w skale schodami z resztkami dawnej architektury. Na schodach Iena upada po raz drugi i osuwa się po ostrych krawędziach kamienia, Uzur uratował ją przed poważniejszym upadkiem. Przy wejściu do świątyni Zimrrra badała tropy i teren, dochodząc do wniosku, że konkurencyjna ekspedycja przeszła tędy wcześniej i zeszła dalej.
Wnętrze świątyni miało monumentalny charakter, przechodząc od zniszczonych zewnętrznych krużganków i galerii do ascetycznej, chłodnej, ogromnej hali, a im głębiej wchodzili, tym bardziej działało na nich poczucie pustki, spokoju, dezorientacji oraz zaburzenia odległości.
Drużyna spotkała konkurencyjną ekspedycję przy dwóch ogromnych sarkofagach, z których jeden został uchylony, a przy nim część ludzi traci panowanie nad zmysłami i ciałem po kontakcie z tym, co znajdowało się w środku.
Po naruszeniu sarkofagu, w górnej części świątyni anomalia nasiliła się, wywołując głosy, dezorientację, agresję, panikę oraz załamanie części obecnych. Iena została uciszona brutalnym kopnięciem przez badaczkę z drugiej ekspedycji, po czym znalazła się niżej przy schodach.
Varuni, reagując instynktownie na chaos, zaczęła drenować anomalię, unosząc się i na moment niemal przyjmując formę archonta. Uzur, uznając Varuni za zagrożenie, ogłuszył ją uderzeniem pistoletem, co przerwało jej działania i doprowadziło do gwałtownego powrotu głosów. Część ludzi drugiej ekspedycji zginęła lub została ciężko okaleczona przez szaleństwo, uderzając głowami o kamień, schody i sarkofagi.
Iena, paradoksalnie wyciszona przez to, co dla innych było chaosem, ruszyła w dół ku głównej komnacie, prowadząc resztę. W głównej komnacie odkryli centralny czarny sarkofag, boczne urny, reliefy i atmosferę głębokiego, nienaturalnego spokoju.
Tłumaczka, w ramach dziwnego powiązania, dostrzega nici połączenia między sarkofagiem a innymi oddalonymi miejscami, w tym jedną wyraźniejszą drogę prowadzącą z powrotem oraz siedem słabszych kierunków.
Isadora doświadczyła wizji światła ze sklepienia, mapy na kopule i czarnego słońca skupionego w sarkofagu jako epicentrum i odpowiedzi.
Trassk splądrował boczny sarkofag, uszkadzając zmumifikowane ciało i rozcinając łapę o ostrą biżuterię, przez co kilka kropli jego krwi trafiło do wnętrza.
Mooeras nastawił złamaną rękę Ieny i opatrzył Trasska, jednocześnie analizując reliefy jako instrukcję pewnego rytuału. Iena i Mooeras doszli do wniosku, że reliefy pokazują nie tylko historię, ale procedurę tworzenia strefy ochronnej przeciw czemuś symbolizowanemu przez czarne słońce.
Varuni i Trassk, szukając łupów, otwierają sarkofag, a padające światło ujawnia na sklepieniu mapę nieboskłonu i układ prawdopodobnych powiązanych miejsc — Isadora i Varuni próbowały zapamiętać układ mapy.
Zimrrra i Uzur, czując, że miejsce zostało obudzone, zaczęli zaganiać pozostałych ku wyjściu, traktując ich jak stado, które trzeba ocalić.
Drużyna opuściła komnatę, potem świątynię, mijając po drodze ciała członków drugiej ekspedycji, którzy nie przeżyli paniki i działania anomalii.
Grupa wróciła do obozu konkurencji, zabrała pozostawione zwierzęta oraz przydatne zasoby. W milczeniu ruszyli z powrotem do Juarez, gdzie otrzymali częściową zapłatę. Po powrocie uczestnicy prawdopodobnie rozeszli się, każdy z własnym bagażem, wiedzą, urazami i nie do końca wypowiedzianą świadomością, że ta wyprawa nie była zwykłym nieudanym skokiem po skarb.

Następstwa:

Członkowie konkurencyjnej ekspedycji zginęli w ruinach, przede wszystkim z powodu działania anomalii, paniki i obrażeń odniesionych podczas chaotycznej ucieczki.
Mag z drugiej ekspedycji przeżył i stał się świadkiem wydarzeń, co oznacza, że istnieje zewnętrzny, konkurencyjny interpretator odkryć, który może później działać samodzielnie lub przeciwko grupie.
Baron otrzymał przynajmniej część wiedzy, że świątynia istnieje, no i co najważniejsze — umówione przykłady antycznej sztuki fallathańskiej z aktami wilkołaków.
Grupa zdobyła wiedzę o istnieniu sieci innych podobnych miejsc, prawdopodobnie siedmiu kierunków lub punktów powiązanych z centralnym sarkofagiem i kultem czarnego słońca.
Isadora i Varuni zapamiętały układ świetlnej mapy na sklepieniu, co daje podstawę do późniejszego przekształcenia jej w realne lokacje.
Złamana ręka Ieny została nastawiona przez Mooerasa, ale pozostaje potencjalnym długotrwałym urazem, zwłaszcza po wcześniejszym ignorowaniu bólu, upadkach i wychłodzeniu kończyny.
Konflikt Isadory i Uzura, pozostaje niewyjaśniony.
Trassk i Varuni wrócili z pewnymi drobnymi zdobyczami, ale przede wszystkim z rozczarowaniem, że centralny skarb nie był złotem, tylko wiedzą, mapą i ryzykiem kolejnych wypraw.
Trassk nosi ranę po splądrowaniu bocznego sarkofagu, a jego krew została użyta lub wchłonięta przez mechanizm komnaty, co może mieć konsekwencje, których grupa jeszcze nie rozumie.
Mooeras zdobył bardzo istotną wiedzę o rytualnym systemie ochronnym, ale jednocześnie przekonał się, jak łatwo własna fascynacja ruinami może odciągnąć go od opieki nad żywymi ludźmi.
Zimrrra utrwaliła głęboką pogardę wobec ludzkiej i nieludzkiej chciwości, uznając, że to nie ruiny były największym zagrożeniem, lecz ci, którzy weszli do nich po zysk.
Grupa otrzymała prawie całą umówioną zapłatę — sprawiedliwie — według zasług (tj. aby uniknąć konsekwencji Uzur dostał pełną stawkę a Iena, będąca mniejszym zagrożeniem, całe 20%)
Reputacja uczestników po powrocie do Juarez jest dwuznaczna: przeżyli wyprawę, przynieśli wiedzę i częściowe znaleziska, ale wrócili bez wielkiego skarbu, z trupami konkurencji za plecami i historią, której prawie nikt rozsądny nie będzie chciał słuchać do końca.

Historie postaci:

Mooeras: Mooeras wziął udział w eksploracji ruin w pobliżu Juarez w ramach przygody „Ruiny za pół ceny, relikty za grosze”, gdzie niemal całkowicie pochłonęła go analiza starożytnych reliefów, symboliki i mechanizmów działania świątyni. Dzięki własnym obserwacjom jako pierwszy zaczął traktować płaskorzeźby nie tylko jako historię, lecz instrukcję rytuału. Dodatkowo wykazał się wiedzą medyczną, wspierając w tym zakresie resztę drużyny. Powrócił z ruin z pochodzącą ze świątyni, fragmentaryczną wiedzą o systemie ochronnym dawnych cywilizacji oraz niepokojącym przekonaniem, że grupa mimowolnie uruchomiła proces, który miał pozostać uśpiony.
Uzur: Uzur wziął udział w eksploracji ruin w pobliżu Juarez w ramach przygody „Ruiny za pół ceny, relikty za grosze”, pełniąc rolę brutalnego, ale najbardziej praktycznego i odpornego psychicznie członka wyprawy. Podczas całej ekspedycji wielokrotnie ratował innych przed skutkami anomalii i paniki, między innymi powstrzymując Varuni w trakcie destabilizacji anomalii, wyciągając Isadorę spod sarkofagu oraz jako jeden z pierwszych rozpoznając, że spokój świątyni to inna forma zagrożenia. Wrócił z ruin z jeszcze większą nieufnością wobec miejsc związanych z dawnymi kultami i anomaliami. Jako jedyny odebrał pełną wypłatę.
Iena: Iena wzięła udział w eksploracji ruin w pobliżu Juarez w ramach przygody „Ruiny za pół ceny, relikty za grosze”, podczas której jej narastające szaleństwo i kontakt z anomaliami stopniowo zaczęły przeplatać się z realnym rozumieniem działania ruin. To właśnie ona jako pierwsza dostrzegła „nici” prowadzące między sarkofagiem a innymi miejscami świata oraz zrozumiała, że reliefy przedstawiają instrukcję rytuału mającego chronić przed czymś określanym jako czarne słońce. Wyprawa pozostawiła ją ze złamaną ręką, oraz jeszcze silniejszym związkiem z siłami i wizjami, których pozostali uczestnicy nie potrafili do końca pojąć.
Zimrrra: Zimrrra wzięła udział w eksploracji ruin w pobliżu Juarez w ramach przygody „Ruiny za pół ceny, relikty za grosze”, kierując się przede wszystkim instynktem łowcy i strażnika stada, który wielokrotnie pozwalał jej wyczuwać zagrożenie szybciej niż reszcie grupy. W ruinach jako jedna z pierwszych zrozumiała, że centralny sarkofag nie powinien zostać otwarty, a pod koniec wyprawy praktycznie siłą zaganiała pozostałych ku wyjściu, gdy miejsce zaczęło się budzić. Opuściła świątynię z głębokim obrzydzeniem wobec ludzkiej chciwości oraz niepokojącym poczuciem, że ruiny potraktowały ją bardziej jak strażnika niż intruza. Otrzymała częściową wypłatę w krabach – ze względu na zrabowane łupy, których nie zgodziła się oddać do wspólnej puli do “uczciwego podziału”.
Varuni: Varuni wzięła udział w eksploracji ruin w pobliżu Juarez w ramach przygody „Ruiny za pół ceny, relikty za grosze”, początkowo traktując wyprawę przede wszystkim jako okazję do zdobycia kosztowności i poprawienia własnej sytuacji. W ruinach utraciła część dobytku i cennych osobistych pamiątek, doświadczyła kontaktu z anomalią jako maji wody oraz zapamiętała układ świetlnej mapy pojawiającej się na sklepieniu centralnej komnaty. Choć wróciła niemal bez materialnego zysku, wyniosła z ruin wiedzę mogącą prowadzić do kolejnych świątyń, oraz konsekwencje związane z odpowiedzialnością za małego chajata.
Isadora: Isadora wzięła udział w eksploracji ruin w pobliżu Juarez w ramach przygody „Ruiny za pół ceny, relikty za grosze”, gdzie jej wizje, intuicja i obsesyjna potrzeba poznania prawdy doprowadziły ją najbliżej centralnego sarkofagu. To właśnie ona doświadczyła jednej z najważniejszych wizji związanych z czarnym słońcem i mapą ukrytą na sklepieniu, a pod koniec wyprawy świadomie próbowała zapamiętać układ świetlnych znaków mogących prowadzić do innych podobnych miejsc. Powróciła z wyprawy psychicznie wyczerpana, z jeszcze silniejszym konfliktem wobec Uzura i z przekonaniem, że w ruinach nie znaleźli odpowiedzi, lecz dopiero początek czegoś znacznie większego.
Trassk: Trassk wziął udział w eksploracji ruin w pobliżu Juarez w ramach przygody „Ruiny za pół ceny, relikty za grosze”, gdzie wielokrotnie balansował pomiędzy instynktem szabrownika, rolą przywódcy i rosnącym poczuciem, że odkryta świątynia nie była zwykłym grobowcem, lecz częścią znacznie większego mechanizmu. Naruszył boczne sarkofagi, zdobył fragmenty pradawnej biżuterii i przypadkowo uruchomił część dawnego rytuału. Powrócił z wyprawy z częściową wiedzą o mapie ukrytej na sklepieniu i świadomością, że zamiast skarbu odnalazł coś znacznie bardziej niebezpiecznego, a ślady jego krwi mogły stać się częścią procesu, którego znaczenia nadal nie rozumie.