NibyNóżka – rozdział II [AA]

Najważniejsze wydarzenia:

•  11 Penhara 1-go roku Ery Odbudowy rozpoczęła się wyprawa badawcza, której celem było sprawdzenie, czy ukryta w Lorelathionie tajemnicza, potencjalna anomalia magiczna pozwoli na przywrócenie brakującej nogi Anatiniemu Cairndow.
• Drużyna w składzie: Alruna, Anatini Cairndow, Crevan Riddeau, Lar Wittel, Lirrith i Sadei Riddeau dotarła do położonej w Dolinie Kwiecistych Zakątków, urokliwej wioski Lirieneth, słynącej z przedstawiających kwiaty malowideł na ścianach domów.
• Opowieść rozpoczęła się w wynajętym pokoju w karczmie, w którym Sadei przedstawiła reszcie wstępne ustalenia. Według dotychczas zdobytej wiedzy w pewnym miejscu w Wielkim Dziewiczym Lesie zaczęto zauważać okazy miejscowej fauny, cechujące się dodatkowymi, w pełni rozwiniętymi częściami ciała.
• Część drużyny wyruszyła zasięgnąć języka w Lirieneth: Alrunie udało się otrzymać od stacjonujących pod lasem pasterzy^ informacje o Driadach zamieszkujących las i usłyszeć pogłoski na temat dziejących się tam zagadkowych rzeczy, a Crevan najpierw wdał się w rozmowę z karczmarką^, a potem — po wygranej przez siebie improwizowanej potyczce strzeleckiej — pozyskał przewodnika: miejscowego, elfiego podlotka, Féré Roche^.
• W tym samym czasie w pokoju karczmy z klatki uciekły doświadczalne szczury Crevana. Po kilku nieudanych próbach Lar, Lirrith i Sadei zdołały je schwytać. Jeden z nich — bezogoniasty Bellial — wyjątkowo szybko związał się z Lirrith i od tego momentu nie odstępował jej na krok.
• Następnego dnia drużyna pod przewodnictwem Féré wyruszyła do Wielkiego Dziewiczego Lasu. Już na początku drogi została napadnięta przez grupę imperialnych zbójców. Po krótkiej, krwawej potyczce napastnicy uciekli, zabierając podróżnym część dobytku. Jednak jednego z nich — Mściwuja^ — udało się pojmać.
• Po rozbiciu pierwszego obozu Crevan i Alruna postanowili przesłuchać jeńca. Mściwuj stracił zaledwie parę paznokci, nie wyjawiając przesłuchującym niczego odkrywczego, a następnie zemdlał. Zostawiony na noc w ustronnym miejscu poza obozowiskiem padł ofiarą jakiegoś nocnego drapieżnika. Nazajutrz Sadei zadeklarowała chęć zaopiekowania się zwłokami i zrobiła to, cóż… po swojemu. W tajemnicy przed większością drużyny.
• Kolejny dzień upłynął spokojniej. Lar odnalazła i rozbroiła leśną pułapkę, a podróżni zaczęli napotykać coraz więcej zwierząt noszących ślady działania anomalii.
• Za to nad ranem zaczęło się dziać: pełniący wartę Anatini został porwany, ogień zgasł, a na teren obozowiska wpadły trzy dorodne okazy nieco podrasowanych działaniem  anomalii wilków szablastych.
• Na polanie rozgorzała walka. Lar i Lirrith dzielnie odpierały ataki dwugłowego wilka, Crevanowi i początkowo uwięzionej w zniszczonym namiocie Sadei przypadła walka z przeciwnikiem wielonożnym, a Alruna walczyła sam na sam z trzecim zwierzęciem (niewyposażonym w nic nadmiarowego), rażąc je magią i atakując sztyletem. Później do walki włączył się Féré, atakując wilki z dystansu. Na końcu na polanę wpadł również ożywieniec Mściwuj — mało brakowało, a padłby ofiarą Alruny, która uznała go za kolejne zagrożenie.
• Ostatecznie wilki zostały pokonane, przy szczególnym wkładzie Crevana. 
• W tym momencie podróżni zorientowali się, że brakuje im Anatiniego.
• Tymczasem Anatini, wcześniej porażony trucizną, został brutalnie zaciągnięty do siedziby zamieszkujących las Driad. Uwięziony i związany, urządził sobie niezbyt miłą pogawędkę z kilkoma zmieniającymi się przy nim strażniczkami. Nie zaskarbił sobie przychylności żadnej z nich. Za to mógł zauważyć, że większość z nich wykazuje cechy wskazujące na długie przebywanie w obszarze działania anomalii — jak, na przykład, dodatkowe palce.
• Reszta drużyny rozpoczęła poszukiwania. Drogę bezbłędnie wskazał im osioł Głód, który doprowadził wszystkich w pobliże miejsca, gdzie Anatini został postawiony przed obliczem Pani Lasu – władczyni miejscowych Driad, o ciele zespolonym z potężnym dębem.
• Rozmowa z drzewną wiedźmą trwała długo i okazała się być brzemienna w skutki. Początkowo Leśna Pani nie szczędziła słów podziwu dla determinacji Halfity w dążeniu do celu. Jednak później  zaczęła wyrzucać z siebie oskarżenia i wyrzuty, jakoby Anatini, jego pobratymcy, niezależni badacze, a na końcu cały rodzaj nie-driadzi czyhali na Driady i ich tajemnice, próbując zawłaszczyć i zniszczyć to, co im pozostało. 
• Anatini usiłował bronić się przed zarzutami, początkowo próbując wzbudzić litość, a potem przystępując do słownego ataku. W międzyczasie na polanę wpadł z uniesionymi rękami Crevan, sugerując swoje pokojowe zamiary i wspierając Anatiniego argumentami. Pani Lasu nie wydała się zbyt przekonana prezentowaną obroną.
• W tym samym czasie Lirrith, Lar i Alruna odkryły ukryty za drzewami kamienny krąg z tajemniczymi kryształami. Bellial jako pierwszy dotarł do jednego z nich, a w chwili, gdy Leśna Pani uwolniła moc anomalii, u szczura pojawił się nowy, wyraźnie  odróżniający się od innych wibrys.
• Na polanie Pani Lasu postanowiła pokazać Anatiniemu, na czym polega działanie miejscowej magii. Zrobiła to w sposób bardzo dobitny i bynajmniej nie przyjemny: dają mu odczuć namiastkę potwornego bólu, jakiego doświadczyłby, gdyby zdecydował się na zespolenie kikuta swojej nogi z czymkolwiek innym – w tym przypadku z protezą. Po całym zajściu Crevan nie krył wściekłości, drzewna wiedźma zadowolenia, a Anatini po prostu wył z bólu — dopóki jego cierpienie nie zostało złagodzone czarem nekromanty. Po wszystkim Elfowi i Halficie udało się wycofać z polany.
• Alruna zbadała kryształy i odkryła, że są luźno osadzone w kamiennym piedestale. Próba oddziaływania na nie magią nie powiodła się w pełni, lecz kamienie wyraźnie zareagowały.
• Leśna Pani szybko wykryła obecność intruzów przy kamiennym kręgu i rozkazała Driadom zaatakować. Wzmocnione jej magią kryształy gwałtownie zwiększyły swoją aktywność, a Bellial zrósł się z jednym z oplatających krąg pędów. Lirrith zdołała w ostatniej chwili uwolnić szczura i porwać go do ucieczki.
• W zamieszaniu Lar zaproponowała, by po kryształy sięgnął ożywieniec Mściwuj. Plan częściowo się powiódł – drużynie udało się zdobyć jeden z kamieni. Drugi został utracony podczas ucieczki przed Driadami i rozszalałą, autodestrukcyjną magią Leśnej Pani.
• Siedziba Driad obrosła niemożliwymi do przebycia cierniami, bezpowrotnie zamykając dostęp do miejsca działania anomalii.
• Wszyscy uczestnicy wyprawy zdołali ujść z życiem (chociaż nie bez szwanku). Powrócili z pierwszym w historii (i jedynym) okazem kryształu z Lorelathionu oraz z nową nadzieją na przywrócenie Anatiniemu utraconej nogi. 

Następstwa:

• Drużyna w składzie: Alruna, Anatini, Crevan, Lar, Lirrith i Sadei powrócili z wyprawy z kryształem, którego działanie być może mogło wspomóc proces przywracania Anatiniemu nogi.
• Anatini, Alruna i Crevan uzyskali informacje, które mogą wykorzystać w przyszłości w badaniach nad magią (zdobycie skrawków wiedzy magicznej).
• Lar uzyskała informacje, które może wykorzystać w przyszłości w udoskonalaniu sztuki walki (zdobycie skrawka wiedzy bojowej).
• Lirrith zyskała przyjaciela — szczura Belliala, który wskutek działania anomalii zrósł się z pędem rośliny, który zastąpił mu ogon.
• Do drużyny dołączył elfi chłopak z Lirieneth, Féré Roche, który uzyskał od Crevana zgodę na udanie się do Mgielnicy na naukę i służbę.
• Siedziba Driad obrosła niemożliwymi do przebycia cierniami, bezpowrotnie zamykając dostęp do miejsca działania anomalii.