Nim pójdziem ratować świat! [GF]

Historie postaci:

• Dril`taera: Dril’taera wzięła udział w ognisku zapoznawczym Górskiej Ferajny zorganizowanym pod Viperą, na północ od miasta. Spotkała dawnych towarzyszy i ochotników-rekrutów. Początek biesiady rozpoczęła od bójki z Halfitką Eglantyną, która, wbrew przestrogom, chciała przywłaszczyć sobie zapasy Ferajny. Starcie było bardzo widowiskowe. Jak się okazało, herszt tylko sprawdzała Halfitkę, jak ta poradzi sobie w walce i jaki ma charakter. Dril witała się z Ferajnowiczami, rozmawiała z wieloma osobami, ale w dużej mierze bacznie obserwowała rekrutów. Interweniowała, gdy za łby wzięli się Bloodeon i Pavelor. Skosztowała upieczonego dzika i delektowała się Nalewką Ferajny, słuchając muzyki barda i przyśpiewek. Przy wielkim ognisku wzniosła toast za życie, jedność i przyszłość Ferajny. Pamiętała także o tych, którzy polegli w walce ze Szponem, pijąc za ich dusze. W wygłoszonej przemowie zapowiedziała utworzenie Górskiego Gremium – rady opiekunów odpowiedzialnych za poszczególne obszary działań, co ma uporządkować, usprawnić i wzmocnić gildię.
• Kuro: Kuro wziął udział w ognisku zapoznawczym Górskiej Ferajny zorganizowanym pod Viperą, na północ od miasta, traktując wydarzenie jako okazję do spotkania starych towarzyszy, zebrania informacji i chwilowego wytchnienia od obowiązków oficera armii. Początkowo niemal pomylił Othara z Greydem, lecz w porę uniknął gafy. Na miejscu przywitał się z Fridą, z którą żartobliwie droczył się o jej głośne zachowanie. Skosztował upieczonego dzika i delektował się Nalewką Ferajny, słuchając muzyki barda i przyśpiewek.
• Nyks: Nyks wzięła udział w ognisku zapoznawczym Górskiej Ferajny zorganizowanym pod Viperą, na północ od miasta. Przybyła na polanę wraz z Nuru i wielbłądem Hat’fu, gdzie rozbiła prowizoryczny namiot i od razu rzuciła się w wir przygotowań. Ruanka złowiła w pobliskim jeziorze siedem ryb i razem z Nikim ugotowała aromatyczną zupę rybną dla biesiadników. Opanowała komiczno-groźny incydent z uciekającym Hat’fu, przeprosiła za zamieszanie i dalej zajmowała się kucharzeniem. Wspierała Saffroneę przy przygotowaniu dań, ale przede wszystkim wiele rozmawiała z żywiołową karczmarką. Nyks opowiedziała Safci trochę o rasie Ruanów, odwzajemniła przytulenie, a także zrobiła jej krótki masaż. Zagadnęła Ruana Kiroko, skosztowała jego kiszonych „kocich szaszłyków” i dała się namówić na wspólne „polowanie na wiewiórkę”. Większość czasu spędziła przy ognisku i kociołkach, z daleka obserwując gwar osób przy ogniskach.
• Bloodeon: Bloodeon wziął udział w ognisku zapoznawczym Górskiej Ferajny zorganizowanym pod Viperą, na północ od miasta. Wilczy barbarzyńca przybył wraz z Sigrid po miesiącach treningów i pracy przy odbudowie Lire don Larathan. Pomagał przy zorganizowaniu biesiady, przenosząc z wozu beczki. Warczał na „nierobów” i zagadywał do elfiego przybysza Súldila. Odpalił główne ognisko i rozniecił pozostałe, ganił Revarda za „zawłaszczone” flaszki, poganiał Othara do roboty. Przy ognisku zaatakował Pavelora, będąc chorobliwie zazdrosnym o swą ukochaną Sigrid, lecz interwencja Dril, jak i samej Sigrid uratowała sytuację. Pojawiła się znajoma Bloodeona – Xirys. Wyszedł na jaw dawny pijacki pocałunek z Dnia Gryfa; Bloo tłumaczył się przed Sigrid, zaś obie rude wojowniczki nie były zbyt przyjazne. Bloodeon mediacją, udźcem dzika i przeprosinami złagodził napięcie. Kilkukrotnie próbował porozmawiać z Dril’taerą, ale nie było mu to dane. Rozczarowany „chaosem” i brakiem czasu herszt, opuścił polanę. Bez pożegnań zakończył swój dwuletni epizod w Górskiej Ferajnie, udając się w rodzime strony na Wyspę Berg.
• Sigrid: Sigrid wzięła udział w ognisku zapoznawczym Górskiej Ferajny zorganizowanym pod Viperą, na północ od miasta. Rudowłosa barbarzynka powróciła wraz z Bloodeonem z Lire don Larathan. Pomogła w przygotowaniach do biesiady, zbierając potrzebny chrust. W trakcie wieczoru poznała m.in. Sable oraz Elfa Súldila. Gdy do Sigrid podszedł Pavelor, by zagaić rozmowę, sytuacja niespodziewanie przerodziła się w gwałtowną scenę zazdrości ze strony Bloodeona. Wojowniczka, wspierana przez Dril’taerę, zdołała jednak opanować sytuację. Wkrótce dołączyła do wspólnego toastu, a następnie prowadziła rozmowę z Saffcią. Atmosfera ponownie się zaostrzyła, gdy pojawiła się Xirys, a Sigrid dowiedziała się o dawnym pocałunku Bloo i wojowniczki z Ostwaldu. Na polanie doszło do niezbyt przyjemnej wymiany zdań między obiema kobietami, którą obserwowali pozostali uczestnicy biesiady. Po intensywnych rozmowach o uczuciach sytuacja została jednak wyjaśniona, a sprawa między Sigrid i Bloodeonem znalazła szczęśliwe zakończenie decyzją o przyszłym ślubie. Wkrótce potem Sigrid wraz z ukochanym opuściła ognisko, by udać się w rodzinne strony na Wyspę Berg.
• Nuru: Nuru wziął udział w ognisku zapoznawczym Górskiej Ferajny zorganizowanym pod Viperą, na północ od miasta. Rudawy Ruan pojawił się wraz z Nyks, z którą wcześniej jego losy splotły się podczas jednej z wypraw w „dzicz”. Towarzyszył mu wierny, choć wyjątkowo kapryśny wielbłąd Hat’fu, który od razu stał się źródłem zamieszania w obozowisku. Nuru rozbił pustynny namiot, jednak jakiś czas później jego wierzchowiec zerwał się z uwięzi, wywołując barwną i głośną gonitwę przez polanę z udziałem zająca oraz samego Nuru. Cała scena, przypominająca obrazek żywcem wyjęty z sawanny, zakończyła się tuż przy wozach z zaopatrzeniem. Choć sytuację udało się opanować, Nyks nie szczędziła tyrady zarówno Nuru, jak i wielbłądowi, którym pozostało tylko cierpliwie ją znosić. Później, gdy podeszła do niego Sable, Ruan z uśmiechem zaproponował jej przejażdżkę na Hat’fu, ostrzegając jednak, że zwierzę potrafi być równie wredne, co inteligentne. Poza tym przez większość czasu biesiady po prostu smacznie drzemał.
• Nikim: Nikim wzięła udział w ognisku zapoznawczym Górskiej Ferajny zorganizowanym pod Viperą, na północ od miasta. Najpierw przyłączyła się do Sable, z determinacją dźwigając patyki i gadając o potworach. Przysiadła na polanie, obierała szyszki z gałęzi, próbowała pomóc Saffronei, ale czmychnęła do wozów z zapasami. Nikim wygłosiła względem napotkanej Eglantyny krótką rozprawkę o halfickich zwyczajach szyszkowych i o tym, kogo się nimi kamieniuje, a kogo nie. Organizowała zaopatrzenie, pogoniła innych do noszenia rusztu i dzika, zagadywała rudzielca Anatiniego, a kiedy Nyks przytaszczyła świeże ryby, stanęła u kotła i razem z Ruanką doprawiała zupę. Gdy w stronę wozów pędził wielbłąd Hat’fu, Nikim uzbrojona w jabłka i marchewki, zasypała szarżującego wielbłąda warzywną salwą, ratując zaopatrzenie. Później zgłosiła się do wyprawy proponowanej przez Revarda. Rywalizacja i uszczypliwości z Eglantyną przerodziły się w sojusz, wspólny śpiew oraz toasty za herszt Dril’taerę, Ferajnę i miłość. Nikim ułożyła przy ognisku przyśpiewkę o krewkim barbarzyńcy, a potem całkiem straciła głowę dla barda Weneona, któremu wpadła dosłownie w ramiona po szalonym tańcu z Eglantyną. Gdy bard zaczął grać dla innych, Halfitka przygasła, lecz szybko odzyskała animusz, dołączając do Eglantyny, gotowa na kolejne figle oraz kuchenne boje.
• Sadei: Sadei wzięła udział w ognisku zapoznawczym Górskiej Ferajny zorganizowanym pod Viperą, na północ od miasta, przybywając u boku Elfa Crevana Riddeau. Na polanie zapoznała rozmówców z Crevanem jako swoim partnerem i współpracownikiem. Z zainteresowaniem obserwowała nowych i starych druhów, od Sigrid i Bloodeona, przez Sable i Adonira, po rozkręcającą się Eglantynę. Gdy Hat’fu ruszył na wozy, Elfka taktownie wycofała się z linii szarży, po czym doprowadziła do pierwszych nekromanckich przedstawień: poznała Crevana z Anatinim, obwołując Halfitę obiecującym adeptem. Zagadnęła Kiroko i grzecznie odmówiła degustacji jego kiszonych ryb. Sadei poznała też podczas biesiady Elfa Súldila, przyjaciela jej ukochanego. Po toaście przeniosła się z dwoma Elfami do spokojniejszego miejsca nad jeziorem, gdzie trwały długie rozmowy, wspomnienia z dawnych lat i serdeczne toasty za przyjaźń, naukę i miłość. Bimber z Mgielnicy oraz wino rozwiązały języki i sprzyjał tańcom. Sadei z uśmiechem odnotowała rodzący się flirt Aniego z piękną Mithrą. Wieczór domknęła w ramionach Crevana, z planami na dalsze opowieści, tańce i wspólną przyszłość.
• Crevan: Crevan wziął udział w ognisku zapoznawczym Górskiej Ferajny zorganizowanym pod Viperą, na północ od miasta, przybywając u boku Sadei Sagart. Przywitał się z Dril, Revardem i Eglantyną, przypomniał o wspólnej akcji w Górach Umarłych i, z właściwym sobie humorem, szybko odnalazł się w ferajnowym chaosie. Z uśmiechem obserwował zapasy Dril z Halfitką. Poznał Anatiniego, którego talent magiczny wzbudził jego nekromancką ciekawość; następnie przeniósł się z towarzyszami do spokojniejszego ogniska nad jeziorem, gdzie poczęstował wszystkich aqua vitae z Mgielnicy i dołączył do toastu. Zagadnął Kiroko i grzecznie wycofał się z degustacji kiszonych ryb, przegrywając za to pojedynek na spojrzenia z futrzastym kapłanem pod naporem smrodliwego aromatu. Odnalazł dawnego druha Súldila, przedstawił mu Sadei, odświeżył wspomnienia młodzieńczych psot z majordomusem Luaithre. Był świadkiem przemowy Dril. Crevan zainicjował tańce, poprosił Weneona o skoczną melodię, skojarzył Súldila z Alruną i wciągnął do zabawy Anatiniego z Mithrą, sam zaś wirował z Sadei, aż wieczór domknęli wspólnym zniknięciem w stronę lasu w świetle Limunusa, z butelką pod pachą i planami na dalszą przyszłość.
• Kiroko: Kiroko wziął udział w ognisku zapoznawczym Górskiej Ferajny zorganizowanym pod Viperą, na północ od miasta, obwieszony czaszkami i z przewieszonym przez bark kosturem, do którego przytroczone miał zawiniątko pełne kiszonych ryb. Zamiast zrobić majestatyczne wejście, dał się rozproszyć wiewiórce, a jego śmiały plan podporządkowania sobie zgromadzonych spalił na panewce. Zauważony przez Eglantynę i zaczepiony przez Saffroneę, zaprezentował się jako „najokrutniejszy medyk, jakiego spotkają”, budząc wesołość i konsternację. Rozłożył swoje śmierdzące rybki przy ognisku, czym szybko przyciągnął uwagę towarzyszy, a w szczególności Crevana, z którym stoczył zacięty pojedynek na spojrzenia. Zawiązał pierwsze znajomości z Mithrą, Nyks oraz duetem Sadei i Crevana, starając się zatuszować fakt, że jest kapłanem, i pielęgnując swój wizerunek „mrocznego maga”. Mimo niepowodzeń zyskał chwilowy rozgłos, roznosząc po obozie bukiet cuchnących sfermentowanych ryb i próbując przekonać innych do wyższości swego „przysmaku”.
• Súldil: Súldil wziął udział w ognisku zapoznawczym Górskiej Ferajny zorganizowanym pod Viperą, na północ od miasta. Był niczym cień, który wyłonił się z lasu, milczący, początkowo zdystansowany. Elf podziękował tym, którzy bronili miasta Lire don Larathan, i przyłączył się do rąbania drewna na opał. Jako rekrut był obserwowany, ale też sam miał baczenie na wszystko. Był świadkiem typowej biesiady, gdzie oprócz jadła i trunków, panował rozgardiasz, gwar, emocje. Zwrócił uwagę na Bloodeona, którego gniew łatwo było rozpalić, ale także na muzykę barda Weneona czy wznoszone toasty. Rozpoznał Crevana, przyjął kielich, poznał Sadei. Nad jeziorem pił wino, częstował się jadłem, śmiał z opowieści o młodzieńczych wybrykach, co sprawiło, że się odprężył. Dał się porwać do tańca, flirtował z Alruną, śmiał się, aż w końcu, gdy płomienie przygasły, ruszył z nią ku linii drzew w świetle Limunusa, wybierając na tę noc beztroskę zamiast ciężaru wspomnień związanych z jego rodzimym miastem Lire.
• Alruna: Alruna wzięła udział w ognisku zapoznawczym Górskiej Ferajny zorganizowanym pod Viperą, na północ od miasta. Dołączyła do rozmowy Dargo z Elizją i Marisabel. Ruszyła do wozów po trunki, by zadbać o nastroje biesiadników. Większość wieczoru była obserwatorką. Była świadkiem sceny zazdrości Bloodeona, przemowy Dril’taery, toastów, muzyki i całego rozgardiaszu biesiadnego. Sączyła alkohol, rozmawiała chwilę z Gadielem, dogadywała się z Dargo. Dołączyła do towarzystwa Sadei, Crevana i Súldila, z którym tańczyła i flirtowała. Kiedy płomienie przygasły, zatrzymała się obok Súldila i z zaczepnym uśmiechem rzuciła wyzwanie, po czym ruszyła w stronę lasu, wybierając noc i przygodę.
• Saffronea: Saffronea wzięła udział w ognisku zapoznawczym Górskiej Ferajny zorganizowanym pod Viperą, na północ od miasta. Odpowiedzialna za jadło i trunki, od razu rozstawiła kuchnię polową, rozdzieliła zadania i z uśmiechem dowodziła garkuchnią, sztorcując łakomczuchów. Z Bloodeonem pożartowała i zagoniła go do beczek, barda Weneona zaprosiła do umilania biesiady, a podchmielonego Revarda omijała szerokim łukiem. Zaintrygował ją wielbłąd przy Ruanach Nuru i Nyks, z którą szybko się zżyła i nawet skorzystała z kojącego masażu kocich łapek. Poznała Pavelora; ten zrobił na niej dobre wrażenie, lecz później, ku jej zazdrości, zagaił do Sigrid i zaraz oberwał za to od Bloodeona. Safcia wydawała chętnym zupę i inne dania, doglądała pieczystego, a nad jeziorem obmyła wojakowi rozbitą wargę. Gdy usłyszała jego wyznanie o planie okradzenia Ferajny, spoliczkowała go; on odwdzięczył się czułym pocałunkiem, zostawiając ją z mętlikiem w głowie. Na koniec dopiekła pajdy chleba, kiełbasy i jabłka, a po biesiadzie dopilnowała sprzątania polany.
• Anatini: Anatini wziął udział w ognisku zapoznawczym Górskiej Ferajny zorganizowanym pod Viperą, na północ od miasta. Przybył na dwukółce ciągniętej przez osła Głoda, któremu wiecznie mało było marchewek. Od razu dał się wciągnąć w wir spotkań. Odmachał Alrunie, zaznajomił się z Safcią i wplątał się w rozmowy ze swoją mentorką Sadei, która przedstawiła mu swego partnera i współpracownika Crevana Riddeau. Anatini podzielił się swoją historią o tym, jak to się stało, że uaktywnił się w nim talent magiczny, przyjął kufel z trunkiem i biesiadował przy ognisku. Los jednak spłatał mu figla, gdy pojawiła się Mithra Le Roux. Jedno spojrzenie wystarczyło, by Halfita przepadł w zachwycie, wybełkotawszy z rumieńcem, że jest „najpiękniejszą istotą, jaką spotkał”. Chwycił się tej znajomości całym sercem, a naprawa uszkodzonej parasolki dziewczyny stała się dlań misją honoru. Z dumą przedstawił ją elfim znajomym jako towarzyszkę. Większość biesiady spędził w towarzystwie Mithry, chcąc ją lepiej poznać. Finalnie poprosił Mithrę, by „uciekła z nim”, po czym odprowadził ją do Głoda i odjechał z polany, zostawiając za sobą ferajnowy rozgardiasz i zabawę.
• Pavelor: Pavelor Nocturnis znudzony miejskim żywotem, trafił na ognisko Górskiej Ferajny zorganizowanym pod Viperą, na północ od miasta. Najpierw ukrywał się na skraju polany, obserwując zgromadzonych. Dostrzegł m.in. Bloodeona, Sigrid oraz Saffroneę, która od razu przykuła jego uwagę. W końcu wyszedł z kryjówki i zagadał do Safci, przedstawiając się i oferując pomoc w kuchni. Z szarmanckim uśmiechem zajął się noszeniem mięsiw, kufli i rusztów. Szybko przekonał się jednak, że zawrócenie w głowie Safci nie będzie proste. Zwrócił też uwagę na Sigrid, do której zagadał, lecz ta rozmowa o mało nie skończyła się tragedią. Rozwścieczony Bloo rzucił się na niego i uderzył go w szczękę; potem dobył miecza. Sytuacja była tak napięta, że tylko skuteczna interwencja herszt i Sigrid ocaliła Pavelora przed śmiercią. Nad jeziorem Safcia opatrzyła mu rozbitą wargę. Wtedy Pavelor szczerze wyznał swą przeszłość, to kim jest oraz to, że przybył z zamiarem okradzenia Ferajny. Ruda karczmarka nie okiełznała emocji. Czując się oszukana, spoliczkowała Pavelora, dodając solidną reprymendę. Na pożegnanie Pavelor zaryzykował krótki, ale czuły pocałunek, poprosił o wybaczenie i obiecał, że jeszcze się spotkają. Odszedł w stronę bram miasta z obolałą szczęką i mętlikiem w głowie.
• Sable: Sable wzięła udział w ognisku zapoznawczym Górskiej Ferajny zorganizowanym pod Viperą, na północ od miasta. Po roku rekonwalescencji w Asylum, wróciła do ludzi silniejsza, choć wciąż na nowo trenująca fechtunek po Globalnym Mistycznym Osłabieniu. Zbierając chrust, natknęła się na znajomych; m.in. Bloodeona, Sigrid, Adonira czy Halfitkę Nikim, której opowiedziała o swoich treningach. Dostrzegła też egzotycznego wielbłąda Ruanów i poprosiła o możliwość jazdy. Pierwsza próba skończyła się bolesnym upadkiem, lecz Sable nie zraziła się i za drugim podejściem opanowała zwierzę, odkrywając zupełnie inny rytm niż na ukochanej Serwatce. Z wysokości garbu obserwowała wrzawę przy ogniskach i walkę Bloo z nieznajomym wojownikiem, po czym z wdzięcznością zwróciła lejce właścicielowi Hat’fu. Później, przy pieczystym dziku i kuflu piwa, usiadła obok barda Weneona, słuchając jego melodii i przyśpiewek.
• Revard: Stary wilk morski Revard Wolveridge przybył na ognisko Ferajny zorganizowane pod Viperą, na północ od miasta, przedstawiając się jako „światowej sławy kapitan” i natychmiast domagając się trunków. Z miejsca próbował rekrutować nowych znajomych na swoją przyszłą załogę – w tym Eglantynę i Nikim – a Drilltaerę obwiniał o „podkradanie mu szefowej pokładu”. Z entuzjazmem otworzył skrzynie z alkoholem, hojnie częstował się grogiem i obwieszczał zmyśloną „misję ratunkową” swego syna, oferując zapłatę w krabach. Wciągał do planu Othara i nawet Bloodeona, z którym balansował na granicy konfliktu. Gdy wybuchła bójka barbarzyńcy z Pavelorem, obstawiał zakłady i popijał rum, traktując całość jak rozrywkę. W międzyczasie pogardliwie komentował Ruanów, dostrzegł w tłumie swoją córkę Rhonę i w pijackim rozmarzeniu pomylił ją z przypadkową zalotnicą, szczęśliwie jednak w porę się pohamował. Ostatecznie noc spędził tak, jak najbardziej lubił: z butelką w dłoni, fantazjując o kolejnych podróżach, nowych kucharkach do załogi i krabach, które miały sfinansować jego kolejną morską awanturę.
• Gadiel: Gadiel wziął udział w ognisku zapoznawczym Górskiej Ferajny zorganizowanym pod Viperą, na północ od miasta. Był tajemniczy, spokojny, małomówny. Rok po śmierci kuzyna Iveliosa i Globalnym Mistycznym Osłabieniu wciąż odnajdywał się w nowych zasadach czarowania, ucząc się prowadzić energię przez kostur zamiast dłoni. Z początku obserwował wszystko z boku, lecz szybko zagadnął Adonira, bawiąc się subtelną prowokacją i przedstawiając jako Von Thalvayne. Zostawił go w zamyśleniu i zwrócił uwagę na Bloodeona, a potem Dril’taerę, z którą wymienił pierwsze znaczące słowa – przypominając, że znał Iveliosa i przyjął jej zaproszenie do Ferajny. Powitał Othara, Eglantynę i Revarda, po czym usiadł przy ognisku, spokojnie obserwując biesiadę. Odpowiadał Alrunie, że nie poddał się po utracie mocy, lecz cierpliwie trenuje magię. Odbył krótką rozmowę z herszt, poprosił o spotkanie w Abamatu, gdzie, jak wyznał, chciałby przekazać jej słowa, które Ivelios zostawił na ostatnią rozmowę.
• Marisabel: Marisabel wzięła udział w ognisku zapoznawczym Górskiej Ferajny zorganizowanym pod Viperą, na północ od miasta. Nie mieszała się w przygotowania, wybierając rolę obserwatorki, z manierką rumu w dłoni, z uśmiechem i dystansem wobec całego ferajnowego chaosu. Rozmawiała krótko z Dargo i Alruną, igrając, z nutą wyzwania w spojrzeniu i nie odsłaniając kart. Uległa też muzyce Weneona, lecz Revard i jego tyrady szybko ją znudziły. Gdy biesiada przerodziła się w jarmark osobliwości, Marisabel zniknęła tak, jak lubiła najbardziej – bez pożegnań.
• Bartholomew: Bartholomew wziął udział w ognisku zapoznawczym Górskiej Ferajny zorganizowanym pod Viperą, na północ od miasta, aby spotkać Dril’taerę. Wysoki, elegancki, odziany w czerń, wyróżniał się na tle rozgardiaszu ucztujących. Powitał przywódczynię Ferajny słowami pełnymi arystokratycznej ogłady, szybko kierując rozmowę ku sprawom wiedzy, nauki i współpracy. Zainteresowany nekromantami, alchemikami i medykami, szukał wśród obecnych pokrewnych umysłów, deklarując gotowość do wsparcia nowych adeptów sztuk tajemnych. Choć nie potrafił oddać się beztroskiej zabawie, jego obecność wniosła w biesiadę ton powagi i naukowej dociekliwości, wyraźnie kontrastujący z ferajnowym chaosem.
• Othar: Othar zjawił się na ognisku zapoznawczym Górskiej Ferajny zorganizowanym pod Viperą, milczący, czujny, bez broni, za to z pewnością siebie właściwą Wilkołakowi. Najpierw obserwował: ludzi, ogniska, hierarchię. Potem podszedł do Dril’taery, przedstawił się krótko i odłożył rozmowę na spokojniejszy moment. Dał się wciągnąć w ferajnowy rozgardiasz, mając styczność z przedstawicielami różnych ras. Gdy przyszło do roboty, bez szemrania przejął od Nikim dzika, przerzucił go przez ramię i doniósł do rusztu; chwilę później z wprawą nabił pieczyste i dopilnował mocowań. Na toast Dril wzniósł kufel, a na kogucie spięcia Bloo z innymi spojrzał jak ktoś, kto widział niejedną bójkę. Nie zamierzał interweniować. Wieczór przesiedział na uboczu, nie dla dystansu, lecz aby obserwować. Po jakimś czasie zabrał jadło „na drogę” i odszedł cicho w dalszą drogę.
• Elizja: Elizja wzięła udział w ognisku zapoznawczym Górskiej Ferajny zorganizowanym pod Viperą, na północ od miasta. Przybyła na polanę konno, a później skierowała się ku ognisku, gdzie przysiadła obok Marisabel i nieopodal odpoczywającego Dargo. Uśmiechem i machnięciem dłoni odpowiedziała na żywą wymianę zdań Súldila i Bloodeona, biorąc ich za dusze towarzystwa. Zauważyła też scenkę z karczmarką Safcią i jej adoratorem, a chwilę później Nikim zawracającą energicznie do wozów. Z rozbawieniem skomentowała przy swoich sąsiadach, że to młody, ale już bardzo dynamiczny zespół Ferajny. Większość biesiady spędziła jednak bez większego towarzyskiego zaangażowania, w spokoju racząc się jadłem i trunkami.
• Adonir: Adonir wziął udział w ognisku zapoznawczym Górskiej Ferajny zorganizowanym pod Viperą, na północ od miasta. Przybył na wyraźną prośbę świeżo poślubionej żony, by choć raz wyszedł do ludzi. Długo trzymał się z boku, z dystansem obserwując krzątających się Ferajnowiczów. Nie zabiegał o rozmowę, ale doświadczył jej dzięki Gadielowi, który do niego podszedł. Adonir D’Morgeaux przedstawił się jako zielarz i początkujący medyk. Większość biesiady spędził bez większego towarzyskiego zaangażowania, w spokoju racząc się jadłem i trunkami.
• Eglantyna: Eglantyna wzięła udział w ognisku zapoznawczym Górskiej Ferajny zorganizowanym pod Viperą, na północ od miasta. Była jak żywioł, zaczepiając Kiroko, komplementując Marisabel, paplając do Adonira i przedstawiając się Revardowi jako „majtek Pott” gotów do poszukiwań trunków. Wdała się w bójkę z Dril’taerą, którą zdzieliła patelnią przez łeb… nie zdając sobie sprawy, że to herszt Ferajny. Epicka walka na pięści i szarpanie kudłów, zwieńczona lądowaniem w trawie i… gorącym przeproszeniem. Z poobijaną twarzą i wiecznym uśmiechem Eglantyna przyjęła rolę „przybocznej Dril’taery”. Nie odpuszczała też okazji do nowych znajomości: z Nikim szybko zawarła sojusz Halfitek, obgadując Bloodeona, popijając rum i składając rubaszne przyśpiewki. Zazdrosnym okiem śledziła Weneona, a w przypływie poczucia misji „swatki” dosłownie cisnęła Nikim w ramiona barda, pewna, że „miłości trzeba czasem pomóc rozpędem”. Zawsze paplająca, zawsze rozbawiona, zarażała energią i bezceremonialnie komentowała każdy ferajnowy chaos. Wzięła udział w toastach i wykrzykiwała wiwaty na cześć herszt.
• Dargo: Dargo wziął udział w ognisku zapoznawczym Górskiej Ferajny zorganizowanym pod Viperą, na północ od miasta. Dargo położył się przy ognisku i ze źdźbłem trawy w zębach obserwował wszystkich wokół. Z czasem jednak wciągnęła go atmosfera: rzucał zaczepne uwagi do Elizji, Alruny i Marisabel, a kiedy rozgrzał się trunkiem, sam poderwał biesiadę sprośną pieśnią, wchodząc w muzyczny pojedynek z bardem. Z kuflem w ręku żartował, prowokował i wznosił toasty za życie, które mimo blizn i strat po Końcu Ery wciąż się toczyło. W rozmowie z Alruną dał się poznać z bardziej refleksyjnej strony. Opuścił polanę z butelką w dłoni. Zostawił Ferajnę wśród śmiechu i pieśni, samemu wybierając spokój między drzewami. Bez wielkich słów, tylko krótkim gestem pożegnania.
• Frida: Frida wzięła udział w ognisku zapoznawczym Górskiej Ferajny zorganizowanym pod Viperą, na północ od miasta. Zagadnęła Kuro, klepiąc go po ramieniu i częstując samogonem, potem obserwowała przybyłych biesiadników. Zatrzymała wzrok na herszcie i głośno zawołała do Dril, oznajmiając wszystkim swoje przybycie i zapowiadając, że ma do niej sprawę do obgadania. Większość biesiady spędziła bez większego towarzyskiego zaangażowania, w spokoju racząc się jadłem i trunkami.
• Weneon: Weneon wziął udział w ognisku zapoznawczym Górskiej Ferajny zorganizowanym pod Viperą, na północ od miasta. Przybył na polanę pełen energii, od razu kierując kroki do wozów i zagadując zgromadzonych. Przedstawił się jako bard, cyrkowiec i akrobata „po kilku kuflach”. Przy ognisku zasiadł obok Marisabel i Elizji, prosząc o trunek i grając lekkie melodie, a wkrótce porwał wszystkich do śpiewu, zaczepnie rzucając zwrotki w stronę Safci. Najwięcej uwagi poświęcił jednak Halfitce Nikim, odpowiadając na jej rymy, a gdy niespodziewanie na niego wpadła, rycersko zadbał o jej bezpieczeństwo. Wzniósł toast razem z Ferajną, porwał zgromadzonych do wspólnego śpiewu i zabawy. Nawet gdy półżartem zganił Dargo za „zaczynanie od deseru”, robił to bez złośliwości. Jednakże, kiedy atmosfera między nim a kowalem zaczęła się zagęszczać, bard odpuścił dalsze słowne utarczki. Skupił się znów na Nikim i Eglantynie, układając dla nich improwizowane przyśpiewki. Gdy zakończyła się biesiada wynajęty na czas uczty bard udał się w swoją stronę.
• Sigurn: Sigurn wziął udział w ognisku zapoznawczym Górskiej Ferajny zorganizowanym pod Viperą, na północ od miasta. Początkowo obserwował zgromadzonych z ukrycia, stojąc w cieniu drzew i przyglądając się biesiadzie. W końcu wkroczył na polanę, prezentując sylwetkę rosłego wojownika, otulony w futro niedźwiedzia i uzbrojony w ciężkie topory. Zatrzymał spojrzenie na Dril’taerze i donośnym, grzmiącym głosem oznajmił swe przybycie na jej wezwanie, dołączając do grona Ferajny. Większość biesiady spędził bez większego towarzyskiego zaangażowania, w spokoju racząc się jadłem i trunkami.
• Lahsaz: Lahsaz wziął udział w ognisku zapoznawczym Górskiej Ferajny, zorganizowanym pod Viperą, na północ od miasta. Po długiej nieobecności, niczym włóczęga schodzący z gór, zjawił się niespodziewanie, obwieszony podróżnym ekwipunkiem i w rakach, które zdradzały, że przybywał prosto z górskich szlaków. Podszedł do ogniska, odrzucił kaptur i z szerokim uśmiechem powitał wszystkich, a szczególnie siostrę Dril’taerę, głośno oznajmiając swoje przybycie. Większość biesiady spędził bez większego towarzyskiego zaangażowania, w spokoju racząc się jadłem i trunkami.
• Mithra: Mithra wzięła udział w ognisku zapoznawczym Górskiej Ferajny zorganizowanym pod Viperą, na północ od miasta. Początkowo nieco spięta i pogrążona we własnych myślach, w końcu dała się ponieść atmosferze i nalała sobie piwa, wzniosła kufel w toast i wsłuchiwała się w muzykę barda. Szybko jednak ruszyła ku Safci i Nyks. Skuszona zapachem zupy, otrzymała ciepłą strawę. Prawdziwym punktem zwrotnym wieczoru okazało się spotkanie z Anatinim, nieporadnym, ale uroczym Halfitą, któremu pomogła utrzymać kufel. Od tego momentu spędzili większość czasu razem, choć Mithra raz po raz popełniała drobne gafy. Halficie najwyraźniej w niczym te gafy nie przeszkadzały, bo zdawał się być Mithrą zauroczony. Spędzili dużo czasu na rozmowie i żartach. Anatini przedstawił jej swojego osła Głoda, który Mithrze bardzo się spodobał. Polubiła zwierzaka, jak i jego właściciela. Niedługo potem, Mithra pożegnała się i razem z Anatinim opuściła polanę.
• Xirys: Xirys wzięła udział w ognisku zapoznawczym Górskiej Ferajny zorganizowanym pod Viperą, na północ od miasta. Wjechała na polanę na swoim ostwaldzkim wierzchowcu – świni Noxie, głośno obwieszczając swe przybycie i od razu witając Dril, Bloodeona oraz Sigrid, których znała. W Ferajnie była nowa i była to jej pierwsza tego typu biesiada wraz z nimi. Zainteresowała się Sigurnem, ale napotkała mur obojętności. Gdy niechcący wydało się, że dawno temu Bloo pocałował Xirys, Ferajnowicze byli świadkami awantury, którą zainicjowała zazdrosna Sigrid. Długo trwało nim sytuacja się uspokoiła, ale finalnie pomiędzy Sigrid i Xirys nastała zgoda. Rudowłosa wojowniczka nie żałowała sobie jadła ni trunków. Zadeklarowała, że do gildii dołącza jako „najęty topór”: zlecenie, cel, wolna ręka w boju. Na koniec, gdy biesiadnicy zaczęli się rozchodzić, Sigrid zagadnęła ją wprost o podróż na Wyspę Berg. Xirys bez wahania przyjęła zaproszenie i zgodziła się zostać świadkową na ślubie Sigrid i Bloodeona. Wraz z nimi udała się na Wyspę Berg, ale świadkową nie dane jej było jednak zostać.
• Rhona: Rhona wzięła udział w ognisku zapoznawczym Górskiej Ferajny zorganizowanym pod Viperą, na północ od miasta. Zjawiła się na polanie z typowym dla siebie przytupem i przyśpiewką, którą usłyszeli wszyscy biesiadnicy. Dostrzegła kuzynkę Dril, na którą rzuciła się z radosnym uściskiem, nie szczędząc przy tym ostrych słów i żartów. Krótko potem wdrapała się na pieniek przy ognisku i przedstawiła całej Ferajnie jako „Rhona Wolveridge, zwana Zadrą”. Choć pełna buty, nie kryła dumy z rodu Wolveridge i z uznaniem wysłuchała przemówienia kuzynki. Na prośbę Dril nadziała kiełbasy i zajęła miejsce przy ogniu, jednocześnie zerkając na zebranych, badając to barwne towarzystwo. Wreszcie skierowała kroki do ojca, Revarda. Najpierw zwyzywała go przy całej Ferajnie od moczymord i capów, wytrącając mu butelkę, a zaraz potem rzuciła mu się w ramiona, mocno tuląc. Tak właśnie Zadra oficjalnie zadebiutowała w Górskiej Ferajnie.

Informacje dodatkowe:

• Zasięg opowieści: Kameralna
• Miejsce wydarzeń: Zjednoczone Amarth, polana na północ od Vipery
• Link do oryginalnej opowieści: Kliknij tutaj