Polowanie na pentagryfa

Najważniejsze wydarzenia:

• Wyprawa rozpoczęła się od zlecenia związanego z pentagryfem, którego krew była potrzebna gildii Societas Illuminatorum reprezentowanej między innymi przez Bartholomewa Sefiresa, Elizabetę Wolveridge i Darena Roysona.
  Do zadania zaangażowano grupę łowców i awanturników: Xirys Wachter, Magnusa Björnssona, Olfriga, Kert’ofa, Lipi Pott i Barundara.
• Drużyna wyruszyła wraz z wozem z zapasami i wyposażeniem badawczym oraz cięższym sprzętem, w tym balistą, która miała pomóc w starciu z latającą bestią.
• Początkowy etap wyprawy prowadził z miasta w stronę górskiej osady, gdzie drużyna miała zebrać informacje o aktywności pentagryfa i przygotować się do właściwego podejścia. Po drodze grupa musiała radzić sobie z fałszywymi tropami, trudnym terenem i coraz mniej kontrolowaną logistyką, bo wyprawa szybko zaczęła tracić charakter dobrze zorganizowanego polowania.
• W osadzie drużyna rozmawiała z miejscowymi,  potwierdzając, że bestia rzeczywiście żeruje wyżej w górach i stanowi realne zagrożenie dla regionu.
• W osadzie nastąpił też podział ról: ekipa Societas, w tym Barth, Elizabeta i Daren, została niżej z zapleczem, sprzętem i obozem, natomiast właściwa grupa łowców ruszyła wyżej tropem pentagryfa.
• Podejście w góry szybko okazało się dużo trudniejsze, niż zakładano. Wozy i ciężki sprzęt przestały nadawać się do dalszej drogi, przez co część wyposażenia trzeba było porzucić lub zostawić niżej.
• Pogoda załamała się, a burza śnieżna zmusiła drużynę do szukania schronienia na skalnej półce. Już wtedy wyprawa zaczęła przypominać bardziej walkę z górami niż zwykłe polowanie.
• Magnus ruszył samotnie na zwiad i odnalazł pierwsze wyraźniejsze ślady aktywności pentagryfa prowadzące ku gniazdu.
• Drużyna dotarła w rejon gniazda, gdzie dorosły pentagryf zaatakował z powietrza, zrzucając kamienie i próbując rozbić grupę, zanim ta zdoła ustawić się do walki.
• Lipi została porwana przez bestię i przeniesiona w okolice gniazda, co doprowadziło do chaotycznego starcia na skalnej półce oraz w samym legowisku.
• W gnieździe odkryto młodego pentagryfa  co zmieniło charakter całej sytuacji: nie była to już wyłącznie walka z agresywną bestią, ale także wejście w miejsce, gdzie dorosła poczwara broniła swego potomstwa.
• Xirys i Magnus zabili młodego osobnika, dzięki czemu możliwe było pozyskanie pierwszej krwi, ale jednocześnie doprowadziło to dorosłego pentagryfa do furii.
• Walka w gnieździe była wyjątkowo kosztowna. Xirys została wyrzucona poza gniazdo i mocno poturbowana, Magnus złamał rękę, Kert’of kilkukrotnie został rzucony i obity, Olfrig musiał pomagać rannym i jednocześnie zabezpieczać krew, a Lipi przeżyła porwanie, panikę i bezpośrednią bliskość stwora.
• Dorosły pentagryf, mimo poważnych ran, zdołał oderwać się od walki i uciec, a drużyna, mimo wyczerpania, zdecydowała się ruszyć jego tropem. Pościg prowadził przez śnieg, kamienie i coraz trudniejsze partie gór, gdzie z każdą godziną rosło ryzyko, że to zimno, głód i rany zakończą wyprawę szybciej niż sama bestia.
• Ślad doprowadził ich do skalnej jaskini, gdzie po krótkim postoju pod wejściem, ogrzaniu się przy mizernym ogniu i zebraniu resztek sił, odkryli, że wewnątrz prawdopodobnie śpi ranny pentagryf.
• Próba cichego podejścia i otoczenia bestii nie powiodła się w pełni. Pentagryf obudził się, zanim zdążyli zadać mu śmiertelny cios we śnie, przez co doszło do finałowego starcia w ciasnej, jednokomorowej jamie.
• W jaskini każdy dołożył swoją część do zwycięstwa: Olfrig odpierał jedną z głów młotem, Kert’of mimo obrażeń próbował zasłaniać się prowizoryczną piką, Lipi panikowała, ale przetrwała i podtrzymywała morale, Magnus mimo złamanej ręki uszkodził łapę bestii, a Xirys wykorzystała otwarcie, rozcięła brzuch i doprowadziła do powalenia stwora.
• Po upadku pentagryfa Xirys przecięła gardła jego łbów, kończąc agonię stworzenia. Obrabianie truchła było ciężkie i długie, bo wszyscy byli już poranieni, głodni i skrajnie zmęczeni. Nie dało się zabrać wszystkiego, więc wybrano tylko to, co miało największą wartość dla zlecenia, pamiątek i dalszych badań.
• Po zakończeniu pracy w jaskini drużyna ruszyła w dół zbocza. Zejście było powolne i trudne, bo śnieg, mokre skały, ciężkie trofea, rany oraz brak sił sprawiały, że nawet powrót po zwycięstwie przypominał dalszą część walki.
• Ostatecznie grupa dotarła z powrotem do osady i obozu, gdzie czekali pozostali ludzie Societas. Widok wracających łowców, zakrwawionych, obładowanych trofeami i ledwo trzymających się na nogach, był wystarczającym dowodem, że zadanie zostało wykonane.

Następstwa:

• Drużyna zdobyła wymaganą krew pentagryfa, czyli główny cel wyprawy, a grupa badawcza otrzymała materiał do dalszych eksperymentów lub analiz.
• Region został zabezpieczony przed atakami bestii, a zabicie młodego i dorosłego osobnika oraz zniszczenie gniazda oznacza, że zagrożenie nie wróci szybko na okoliczne hale, szlaki i pastwiska.
• Drużyna zdobyła reputację skutecznych łowców, ponieważ mimo utraty sprzętu, fatalnej pogody, poważnych ran i nieudanego planu doprowadziła zlecenie do końca.
• Trofea zostały podzielone: Xirys zabezpieczyła krew, łby, pióra i szpony; Olfrig zabrał kieł; Magnus zainteresował się rzeczami znalezionymi wcześniej w gnieździe w postaci plecaka z kosztownościami.