-
Kilka dni po dokonaniu napadu na sołtysa Nebermeiera w Mintlaw grupa bandytów zebrała się w nocy na dachu budynku Imperialnego Urzędu Wag i Miar, z którego rozpościerał się idealny widok na Azelocką Filię Pierwszego Banku Natei, stanowiącą ich kolejny cel.
-
Podczas nocnej obserwacji, Reiner przedstawił swoim wspólniczkom plan spieniężenia skradzionego weksla, zakładający zlecenie stworzenia kopii bankowego dokumentu, zaszantażowanie wysoko postawionego pracownika Natejskiego banku, niejakiego Cedrica Pacary’ego^, oraz podszycie się pod Evantię Malheiros, która jako jedna z dwóch osób mogła oficjalnie spieniężyć weksel.
-
Grupa rozdzieliła się, by przyspieszyć działania: Reiner udał się do znajomego fałszerza, Maji o imieniu Maël^, by przekonać go do współpracy, Zigzak zaś poprowadziła Yngę i Zamię na spotkanie z Muriną, która miała pomóc przy namierzeniu jedynego syna zastępcy dyrektora Azelockiej Filii Pierwszego Banku Natei.
-
Po niełatwych pertraktacjach Reiner namówił Maëla do sporządzenia kopii weksla, która miała być gotowa za trzy dni.
-
Murina zaprowadziła Yngę, Zamię i Zigzak do „Trzynastu Maków”, palarni opium ściągającej niebanalną, artystyczną i trochę szemraną klientelę. Tam udało się dziewczynom odnaleźć Gaela Pacary’ego^, syna Cedrica, bawiącego się w towarzystwie trzech przemytników: wytatuowanego Shazeema^, Jaszczura Hrissa^ i Krasnoludzicy Donatelli^.
-
Przesycona narkotycznym dymem atmosfera lokalu dosłownie zwaliła z nóg Yngę, którą próbowała ratować Zamia, podsuwając zemdlonej poduszkę i zamawiając jej jakiś pobudzający napój. Napar z imbirem przyniesiony przez kelnerkę^ rzeczywiście pomógł Yndze dojść do siebie.
-
Podczas niedyspozycji Yngi pozostałe dziewczyny zaczęły kombinować, jak wyłuskać Gaela z łap przemytników. Zamia poległa przy próbie zwrócenia na siebie uwagi towarzystwa, Murina postawiła na klasyczne zagranie i zamówiła przemytnikom napoje, ale dopiero kuszenie w wykonaniu Zigzak zadziałało tak idealnie, że bandytki zostały zaproszone do stolika tamtych.
-
Dziewczyny ustaliły, że spróbują zdobyć zaufanie przemytników i przekonać ich do oddania im młodego Pacary’ego. Nie poszło jednak zgodnie z planem. Co prawda Zigzak tak oczarowała Shazeema, że ten gotów był jej jeść z ręki, Zamia zyskała sympatię Donatelli swą dziecięcą aparycją, a paplanina Yngi o znajomości z synem bankiera spotkała się z pewną aprobatą, to jednak blef Muriny, jakoby zna przemytników i podziwia ich pracę, okazał się porażką. Na polecenie Shazeema Hriss obezwładnił Murinę, przycisając jej twarz do blatu stołu i blokując jej ręce.
-
Shazeem domyślił się, że dziewczyny są tu dla Gaela Pacary’ego, a że ten nie stanowił dla niego już żadnej wartości, spłukany fundowaniem używek szemranym kompanom i półprzytomny z przećpania, pozwolił Zamii i Yndze go zabrać. Nie chciał jednak wypuścić Muriny, planując ją jeszcze przesłuchać. Zigzak też chciał zatrzymać przy sobie, odurzony jej wdziękami.
-
Murina podjęła próbę wyłgania się z tej niewygodnej i bardzo niekorzystnej sytuacji, jednak to Yndze udało się przekonać przemytników do uwolnienia jej. Udała bowiem, że się na dziewczynę złości za lizusostwo względem przemytników i zaniedbywanie swej własnej pracy. Zigzak nie wychodziła w tym czasie z roli, flirtując z Shazeemem bezwstydnie. Zamia wzięła na siebie ewakuację półprzytomnego chłopaka, choć była najmniejsza z grupy.
-
Na polecenie Shazeema Hriss w końcu puścił Murinę, i ta wraz z Yngą mogła opuścić lokal i odnaleźć Zamię idącą przodem z młodym Pacary’em. Zigzak musiała użyć całego swego uroku, by wydostać się z łap Shazeema, który planował spędzić z nią noc. Udało się to jej wyśmienicie i bez wzbudzania niechęci przemytnika do siebie, który zaufał, że jeszcze się kiedyś spotkają i wrócą do wspólnej zabawy.
-
Ynga i Murina wspomogły Zamię w transportowaniu naćpanego młodzieńca i w końcu wszyscy znaleźli się na powrót na dachu budynku Imperialnego Urzędu Wag i Miar, gdzie już czekał Reiner. Mężczyznę zaskoczył fakt, że jego wspólniczki postanowiły zatargać półprzytomnego Pacary’ego na ten dach, wiele tym ryzykując. Wyjawił też, że kopia weksla będzie gotowa dopiero za trzy dni i na ten czas ich zakładnik musi zostać gdzieś bezpiecznie umieszczony. Żadna z dziewczyn nie chciała go jednak przechować u siebie. Reiner więc zaproponował, że zakonspiruje go w zamtuzie znajomej burdelmamy.
-
Szczęście przestało sprzyjać grupie złodziei, bo choć nikt nie zauważył karkołomnego transportu syna bankiera ulicami miasta i wspinaczki z nim na dach, to Tango^, owa znajoma Reinera, kategorycznie odmówiła przyjęcia do swego burdelu chłopaka. Gniew, jaki wciąż Ostwaldczyk w niej wzbudzał z powodu ich wspólnej przeszłości, zaowocował siarczystym policzkiem i wyrzuceniem Reinera z zakładnikiem za drzwi. Na domiar złego Tango w zemście dała cynk znajomkom z półświatka odnośnie poczynań Reinera.
-
W końcu udało się ulokować młodego Pacary’ego w areszcie posterunku Straży Miejskiej na Kaczej 2, gdzie Reiner miał zaprzyjaźnionego funkcjonariusza^. Tam zakładnik miał czekać na dalszy rozwój wydarzeń.
-
Trzy dni później grupa złodziei zasadziła się na jego ojca, Cedrica Pacary’ego, który późnym popołudniem wracał dorożką z pracy do domu. Korzystając z zamieszania na ulicy i ogólnego ścisku, Reiner, Ynga i Zigzak dosiedli się do bankiera, Murina skoczyła na kozioł obok woźnicy^, a Zamia z grzbietu karego ogiera Yngi, Księcia, obserwowała akcję z dystansu, mając oko na zewnętrzne zagrożenia.
-
Reiner, Ynga i Zigzak skutecznie zastraszyli Cedrica Pacary’ego, przekonując go do współpracy w spieniężaniu weksla. Murina zyskała zaufanie woźnicy, zwanego Upartym Joe, i zapłodniła jego wyobraźnię wizją buntu przeciwko uciskowi ze strony jego pracodawcy, Zamia zaś walczyła o to, by nie stracić dorożki ze wspólnikami z oczu w wciąż gęstniejącym korku ulicznym.
-
Murinie udało się całkowicie przeciągnąć dorożkarza na swoją stronę i przekonać do zmiany kierunku jazdy. Dzieki brawurowemu manewrowi dorożka wydostała się z korka i Zamia w końcu mogła ją namierzyć i dogonić. W tym czasie zastraszony, stłamszony i przerażony Pacary podał Reinerowi, Yndze i Zigzak hasło, dzięki któremu zostaną rozpoznani w banku przez właściwe osoby i uzyskają pomoc w spieniężeniu weksla.