Góra daje, góra odbiera – co się wydarzyło w Ebbendorfie

Najważniejsze wydarzenia:

• Po śmierci Iskandora Corviego i zawaleniu kopalni Ebbendorf pogrążył się w napięciu, plotkach oraz narastającym konflikcie między górnikami, strażą baronowej i mieszkańcami dolnego miasta.
• Do miasta przybyła ekspedycja Inkwizycji z Azeloth: Sędzia Theodor Royce, Czarny Płaszcz Wilhelm Gass oraz Sue, wspierani przez Anthiopé Duivel i Margaret Montanari, które wcześniej przeżyły zejście do kopalni.
• Na placu przed gospodą drużyna szybko zauważyła, że kopalnia pozostaje słabo zabezpieczona, strażnicy bardziej boją się miejsca niż rzeczywiście je kontrolują, a górnicy zaczynają gromadzić się wokół Gregora Velsta^.
• Sue oddzieliła się od grupy, aby wybadać nastroje mieszkańców, i zaczepiła młodego górnika^, który potwierdził, że w mieście krążą plotki o śmierci Inkwizytora, winie magii oraz diabelskim wpływie, o którym miał mówić ojciec Alaric^.
• Reszta grupy udała się do gospody, gdzie Anthiopé przedstawiła najważniejsze ustalenia dotyczące kopalni, śmierci Albrechta Krayna^, dawnych nielegalnych prac wydobywczych oraz znalezionego notatnika górnika.
• Z notatnika wynikło, że jeszcze przed Końcem Ery na polecenie barona pogłębiano południowy szyb bez wpisów do ksiąg, a górnicy odkryli coś, co nie było zwykłą żyłą rudy, lecz przypominało wrota reagujące na krew.
• Drużyna ustaliła trzy główne osie śledztwa: kopalnię i anomalię, rodzinę Kraynów oraz możliwe praktyki magiczne lub mistyczne związane z próbą odwrócenia śmierci Albrechta.
• W rozmowie pojawiła się postać Mariny Velst^, córki kowala oraz jej ukrytego związku z Lucienem Kraynem^ i pośrednio z Iskandorem Corvim, który w kopalni uległ omamowi związanemu z jej osobą.
• Drużyna udała się ku twierdzy Kraynów, mijając górne miasto, kościół z cmentarzem, most oraz zbocze góry noszące ślady zawaliska i długiego zaniedbania.
• Strażnicy przy moście, widząc Inkwizycję, przepuścili grupę do twierdzy, a ich zachowanie zdradzało niepokój, zmęczenie i brak pewności co do sytuacji wewnątrz zamku.
• W twierdzy drużyna zobaczyła oznaki dawnego dobrobytu Kraynów, który ustąpił miejsca wilgoci, kurzowi, kornikom, zaniedbaniu i atmosferze domu pogrążonego w wieloletniej żałobie.
• W sali kominkowej grupa spotkała baronową Isolde Krayn^, kobietę wyniszczoną i stratą, arogancką w słowach, lecz jednocześnie oderwaną od rzeczywistości i wypierającą śmierć własnego syna.
• W trakcie rozmowy do sali wszedł senior Radu Krayn^, dawny faktyczny władca doliny, który przy Inkwizytorach znalazł siłę, by otwarcie zażądać końca szaleństwa i wskazać, że Lucien zginął w czasie zawalenia wieży.
• Służka^ ujawniła, że Marina Velst przebywała na zamku u Luciena, częściowo za przyzwoleniem baronowej i wbrew ojcu, a następnie miała wypaść lub „rzucić się” z wieży przed przybyciem ekspedycji.
• Baronowa, wyrwana chwilowo z katatonii pytaniami o kopalnię, wspomniała o Albrechcie, artefakcie oraz obietnicy, że dzięki niemu „problemy znikną”, mieszając wspomnienia z wizjami, snami i wpływem tajemniczego gościa.
• Strażnicy, uspokojeni jasnymi rozkazami Theodora i Anthiopé, zgodzili się zabezpieczyć górne miasto i most, podczas gdy grupa przeniosła Radu i Isolde do zbrojowni jako najbezpieczniejszego dostępnego pomieszczenia.
• W zbrojowni drużyna rozdzieliła przesłuchania: Radu okazał się najbardziej komunikatywnym świadkiem mimo objawów demencji, służka wiedziała najwięcej o nocnym gościu, a baronowa chaotycznie potwierdzała, że ktoś szukał w kopalni czegoś zdolnego przywrócić Albrechta do życia.
• Przesłuchanie przerwał kapitan straży, który poinformował, że dolne miasto zostało przejęte przez rebeliantów; grupa wraz z Isolde i Radu opuściła twierdzę bocznym skalnym korytarzem, widząc po drodze ciała strażników i górników, zalążek pożaru oraz Gregora Velsta prowadzącego ludzi na zamek.

Następstwa:

•  Ebbendorf przestał być stabilną osadą pod władzą Kraynów; górnicy przejęli miasto, a garnizon został rozbity lub zmasakrowany w czasie walk.
• Ród Kraynów utracił realną kontrolę nad doliną, a ucieczka Isolde i Radu ze stolicy własnej władzy stała się symbolem całkowitego upadku dawnego rodu.
• Sprawa anomalii w kopalni pozostała nierozwiązana, a niejasne plotki sugerują, że mogła być czymś innym niż podejrzewany wcześniej wpływ samego Tragtaru.
• Tajemniczy nocny gość baronowej zdołał prawdopodobnie opuścić Ebbendorf z podejrzanym zawiniątkiem, które może być fragmentem artefaktu albo przedmiotem związanym z próbą przywrócenia do życia Albrechta.